Tę książkę powinniśmy czytać jako ostrzeżenie przed czymś, do czego nigdy nie możemy dopuścić.

— pisze Adam Wajrak w rekomendacjach na okładce, myśląc w kontekście stabilnej sytuacji populacji wilka na obszarach chronionych przez Unię Europejską, w tym lokalnie pozostającej pod ścisłą ochroną w Polsce.

"Wilczyca" jest książką dedykowaną "Szóstce" - "06" albo "She Wolf" dla wielbicieli wilków w Stanach Zjednoczonych - oraz niezwyklej sympatii, jaką solidarnie obdarzyli tę liderkę zarówno doświadczeni rezydenci regularnie przebywający w parku Yellowstone, jak i sezonowi / gościnnie odwiedzający.

To historia opowiedziana wprost, oparta na szczegółowym wywiadzie i skrupulatnych notatkach obserwatorów tamtejszych dzikich drapieżników (w tym profesjonalnych); pospołu przez pryzmat ekoturystyki, działalności naukowo-badawczej[1] oraz z punktu widzenia typowej, miejscowej tradycji myśliwskiej (traperzy, współcześni myśliwi).

Jeśli zakaże się polowań, zniknie główne uzasadnienie powszechnego dostępu do broni.

— uzasadnia łowca, który zastrzelił zaobrożowaną "Szóstkę" w sezonie łowieckim, legalnie dla stanu Wyoming, posiadając stosowne zezwolenie (ze względu na presję medialną woli pozostać anonimowy).
Sytuacja amerykańskiego wilka szarego jest skrajnie odmienna od sytuacji jego pobratymców w Europie, gdzie mogą migrować swobodnie pod jurysdykcją UE, towarzyszące temu emocje społeczne są z reguły pozytywne (lub umiarkowane), zaś instytucja powszechnego zapotrzebowania na broń palną nie funkcjonuje. Okazuje się, że myślistwo USA samo w sobie stanowi zaledwie 6% całej machiny branżowej, gdy tymczasem problem amerykańskiego wilka w pewnych sferach politycznych służy za kartę przetargową mimo to.

Cały spektakl rozgrywa się na tle reintrodukcji wilka do Yellowstone - procesu pilnie śledzonego przez biologów, ekologów, studentów i badaczy, który wystartował obalając jedną skostniałą teorię behawioralną psowatych po drugiej - gdzie aktorami są żyjące tam zwierzęta.
Dokładnie opisane (według notatek i relacji) sytuacje wymagające siłowego rozwiązania konfliktów wynikających z kompleksowych zachowań społecznych oraz silnej więzi terytorialnej wśród wilków dowodzą, jakże skomplikowana jest struktura ich lokalnej populacji, którą zachwiać może każde nieostrożne / nieprzemyślane / przypadkowe wykluczenie zaledwie jednego partnera z pary wiodącej pojedynczą migrującą po sąsiadujących ze sobą terytoriach grupę.

Wilk podczas każdego polowania ryzykuje życiem, a robi to kilka razy w tygodniu.

Literatura kompetentna, poza jedynym zgrzytem w rozdziale "Źrodła" - teoria na temat wspólnej genezy psa i wilka (a potem jej rozwidlenia) nie została osnuta na profesjonalnej wiedzy, przez co jest mocno sprzeczna ze współczesnym dorobkiem naukowym w dziedzinie ekologii behawioralnej psa domowego. Brak uzasadnienia, czy autor korzystał z jakiejkolwiek literatury fachowej przy jej przytaczaniu.


[1] Mowa o wszelkich badaniach prowadzonych pod kątem zachowania wilka szarego w naturalnym środowisku (bazowe studium doprowadziło m.in. do obalenia teorii dominacji, wprowadzenia dowiedzionej naukowo definicji wilczej grupy oraz ustalenia statusu lidera - zakładana funkcja osobnika alfa/beta/omega utraciła swoje pierwotne znaczenie merytoryczne) i kluczowego wpływu tego szczytowego drapieżcy na zasiedlany ekosystem (vide kwestia kaskady troficznej).